Ռուսերեն լեզվով գրքի բառապաշար

Որ գիրքի բառապաշարի ավելի լավ հասկանալու համար հիշենք, որ լեզվաբանության մեջ կա երկու կարեւոր հասկացություն `լեզու եւ խոսք, որը պետք է առանձնանա միմյանցից: Լեզուն այն նշանների եւ կանոնների համակարգ է, որով դրանք օգտագործվում են: Դա մշտական է յուրաքանչյուր փուլում եւ բնորոշ է յուրաքանչյուր անհատի: Ամենօրյա հաղորդակցության մեջ մարդը հանդիպում է տվյալ լեզվի որոշակի դրսեւորում եւ գործառույթ հաղորդակցության գործընթացում, այսինքն `ելույթով:

Խոսքը կարող է բանավոր կամ գրավոր: Վերջինը հատկապես խիստ պահանջներ է ներկայացնում անձի վրա, քանի որ նամակում տեղեկատվության փոխանցման միակ միջոցը բառերն են: Ի տարբերություն բանավոր հաղորդակցության իրական վիճակի, գրողը չի կարող իրեն օգնել ժեստերի, դեմքի արտահայտությունների, ինտոնացիայի միջոցով, եւ ընթերցողը չի կարող հարցնել, թե ինչ է նա սխալ հասկացել: Ուստի հայտնի հայտնի ասացվածքը. «Ինչ գրված է գրիչով, որ դուք չեք կարող կտրել մի կացինով»: Միեւնույն ժամանակ, բանավոր խոսքեր ստեղծելու համար մարդը մեծ հնարավորություններ ունի լեզվական միջոցների ընտրության եւ համապատասխան կազմակերպման համար :

Լեզվի բոլոր բառերն իր բառապաշարն են: Քանի որ մարդիկ տարբեր լեզուներով օգտագործում են լեզուն (շփվելով ընկերների, գործընկերների եւ սիրելիների հետ, ստեղծել գրական աշխատանքներ, գրել գիտական հոդվածներ եւ դիսերտացիաներ, նախագծեր մշակել եւ այլն), պարզ է, որ այդ նպատակներով օգտագործվող միջոցները պետք է տարբեր լինեն: Միխայիլ Լոմոնոսովը առաջինն էր, որին ուշադրություն դարձրեց: Նա էր, ով սկսեց «երեք հանգստության տեսության» զարգացումը, դրանք որակելով որպես «բարձր», «միջին» եւ «ցածր»:

Լեզվի հիմքը ստիլիստորեն չեզոք բառապաշարի (տան, սեղան, գդալ, ցող, լավ, կապույտ, քայլել, վազել, քայլել, ներս, եթե, եւ այլն): «Ցածր» բառապաշարը այսօր կոչվում է խոսակցական (էլեկտրական գնացք, հիմարություն, խորտիկ, ախ, այո) եւ «պրոստորետխոյ» (մոռացված, վտյուրիտյա, պասկուդնոն եւ այլն) մինչեւ անպարկեշտությունը:

Գրքի բառապաշար - սա այն բառերը է, որ Լոմոնոսովը հիշատակեց «բարձր հանգստություն»: Ժամանակակից լեզվաբանները զրուցակցական ոճով զուգակցում են 4 հիմնական գրքերի ոճերի `լրագրողական, պաշտոնական, գործնական, գիտական եւ գեղարվեստական ոճ: Բոլորը բնութագրվում են օգտագործման հետ, չեզոք, ստիլիստականորեն գունավոր բառապաշարով:

1. Գրքի բառապաշարը լրագրողական ոճով (հատուկ տերմինաբանություն, քրոնիկ, թղթակից, ֆորմատ, նորությունների պորտալ, լրատվական գործակալություն, ընդդիմություն, ցեղասպանություն, դավանանք, գնահատված բառապաշար: ավանգարդ, հակակոռուպցիոն, բարձրակարգ, անհաջող):
2. Գործարար բիզնեսի ոճով բառապաշարը (կլերիկիզմ `բաժանորդ, հաճախորդ, բանկային հաշիվ, անհրաժեշտ է, դիմումատուն, վճռաբեկություն, գործարար բառեր` մեղադրանքի պատճառով, քանի որ տերմինաբանությունը լայնորեն օգտագործվում է եւ նեղ մասնագիտացված է `ատեատիկա, վավերացում, արձանագրություն, մեղադրանք):
3. Գիտական բառապաշարի գիտական ոճը (տարբեր տերմիններ `տարբերակման, փաստարկի, ալկալիների, միջամտության, քառակուսի արմատ, հնչյունաբանություն, վերացական եւ ընդհանուր բառապաշար: տատանում, համեմատություն, գտնվելու վայրը, հապավումները, VNIIGMI, CAD, խորհրդանիշներ, CuS, PbO, Կարգավորում, մանրահատակ, գլանվածք):
4. Գեղարվեստական ոճի բարձր բառապաշար (բանաստեղծություններ, աղիքներ, բոց, ամբրիա, բարձրախոս, մահճակալ, լսել, հնարքներ եւ պատմականիզմներ. Գորշ, լանիտներ, ձեռքեր, վիզդ, խոսակցություններ, ժողովրդական բանաստեղծական բառապաշար: քրուգունուշկա, վշտի վիշտ, սիրելի ընկեր, քայլել):

Գրքի բառապաշարը, որի օրինակները վերը նշված են, կարող են օգտագործվել բանավոր խոսքերով, սակայն այս դեպքում զրուցակիցները գիտակցում են այնպիսի բառեր եւ արտահայտություններ, ինչպիսիք են օտարերկրացիները, որոնք օգտագործվում են որոշակի նպատակների համար, օրինակ, comic («Read this handuscript», «Refuse», Ինչպիսի բլեիդիդ է »,« Դե, սիրելի ընկեր »):